Jak obliczyć powierzchnię klatki schodowej do malowania

Stajesz przed miernikiem w dłoni, wpatrujesz się w ścianę i czujesz, że coś tu nie gra. Liczby, które wychodzą przy zwykłych pokojach, zupełnie nie pasują do klatki schodowej, gdzie ściany spotykają się pod dziwnymi kątami, a barierka znika w pół drogi. Nic dziwnego, że większość osób albo zamawia za dużo farby, albo zostaje z połową pustej puszki i brakiem zapasu na poprawki. Obsługa marketu budowlanego patrzy w sufit, gdy pytasz o konkretną wydajność na m2 ściany przy schodach, a ekipa remontowa „wiem lepiej" potrafi doliczyć trzydzieści procent powierzchni, której fizycznie nie ma. Poniżej rozbieram temat na czynniki pierwsze, krok po kroku, z konkretnymi wzorami, które działają nawet w kamienicy z 1928 roku oraz w nowym apartamentowcu z antresolą.

• Wzór na metraż ścian ze spocznikami i biegami
• Jak odjąć okna i drzwi na klatce schodowej
• Ile farby na m2 ściany w klatce schodowej
• Kiedy mnożnik przez 3,5 nie zadziała
• Spoczniki i podstopnice, czyli o czym zapominają ekipy
• Farba, grunt i norma PN-EN 13300
• Checklist przed zakupem farby
• Najczęstsze błędy przy obmiarze klatki schodowej
• Harmonogram prac i kolejność malowania
• Kiedy warto zlecić obmiar specjaliście
• Sufit klatki schodowej, osobna pozycja w kalkulacji
• Pytania, które padają przy obmiarze

Wzór na metraż ścian ze spocznikami i biegami

Klatka schodowa to nie jedno pomieszczenie, tylko zlepek płaszczyzn, które trzeba zmierzyć niezależnie. Klucz tkwi w podzieleniu jej na geometryczne bryły i zsumowaniu ich pól, a nie w zgadywaniu, ile farby się zmieści.

Pierwszym krokiem jest obrysowanie każdego biegu schodów jako prostokąta o długości równej rzeczywistej długości stopni w rzucie. Zmierz jej długość miarą po linii skosu, a szerokość potraktuj jako szerokość klatki. Dla typowej klatki o szerokości 1,2 m i biegu 4,5 m otrzymujesz 5,4 m² samego skosu, do którego dochodzą ściany boczne od podłogi spocznika do stropu. Przy standardowej wysokości kondygnacji 2,8 m i długości ściany bocznej 4,5 m powstaje 12,6 m² na stronę, czyli 25,2 m² na bieg.

Spoczniki to prostokąty, które liczy się najprościej. Długość razy szerokość, bez żadnych trików. Spocznik o wymiarach 3 m × 1,2 m daje 3,6 m² ścian po obwodzie przy tej samej wysokości 2,8 m, czyli 10,08 m² powierzchni ściany. Gdy klatka ma dwa spoczniki między kondygnacjami, mnożysz to razy dwa.

Szczególnym utrudnieniem jest policzenie ściany pod schodami, której wysokość zmienia się po każdym stopniu. Praktyczna metoda polega na podzieleniu tej powierzchni na trójkąty prostokątne, gdzie przeciwprostokątna biegnie po spodzie stopni, a wysokość rośnie proporcjonalnie. Przy boku schodów o długości 4,5 m, 12 stopniach i wysokości kondygnacji 2,8 m, ściana pod schodami ma pole równe połowie iloczynu długości i wysokości, czyli 6,3 m².

Barierki, słupki i podstopnice warto potraktować jako osobne pozycje. Każdy słupek o przekroju 10 cm × 10 cm i wysokości 90 cm to 0,36 m². W klatce z dwoma biegami i kompletem balustrad łatwo uzbiera się 4-6 m² dodatkowej powierzchni, którą większość osób pomija.

Gdy zsumujesz wszystkie elementy, otrzymujesz łączny metraż ścian w klatce. Dla typowej klatki w bloku z wielkiej płyty, o dwóch biegach i dwóch spocznikach, wychodzi zazwyczaj 45-55 m² ścian na jedną kondygnację. Klatka piętrowa, liczona między parterem a pierwszym piętrem, daje więc około 90-110 m² samej ściany, bez sufitów.

Jak odjąć okna i drzwi na klatce schodowej

Odliczanie okien i drzwi wygląda prosto, ale diabeł tkwi w ich nietypowych kształtach oraz w tym, że wiele klatek ma okna na każdej kondygnacji, a ich powierzchnia potrafi przekraczać 15 m² na piętro.

Standardowe okno klatkowe w bloku ma wymiary około 1,2 m × 1,5 m, co daje 1,8 m². W kamienicy z 1930 roku to nawet 1,5 m × 2,2 m, czyli 3,3 m². Pomnóż przez liczbę okien na piętrze, a zobaczysz, że samo odejmowanie szyb potrafi zmniejszyć zapotrzebowanie na farbę o 7-10 m² na kondygnację.

Drzwi wejściowe do mieszkań mają zazwyczaj 0,9 m × 2,0 m, co daje 1,8 m² na skrzydło. Gdy klatka obsługuje cztery mieszkania na piętrze, masz cztery pary drzwi, czyli 14,4 m² powierzchni, którą nie pomalujesz żadną farbą ścienną. Drzwi do piwnicy, do wózkarni, do zsypu dochodzą osobno.

Technika odejmowania opiera się na prostym wzorze: pole okna lub drzwi mierzysz mnożąc szerokość ościeżnicy przez jej wysokość. Gdy okno ma nietypowy kształt, na przykład trapezowate pod schodami, dzielisz je na prostokąt i trójkąt, liczysz oba pola osobno i sumujesz. To samo dotyczy lukarny, która w kamienicach bywa bardzo rozbudowana.

Częstym błędem jest pomijanie glifów, czyli wewnętrznych ościeży okien i drzwi. Ich powierzchnia liczy się do ścian, choć na pierwszy rzut oka wyglądają jak część otworu. Standardowe okno ma cztery glify, każdy o obwodzie równym podwojonej grubości muru plus dwukrotność głębokości wnęki. Przy murze 25 cm i glifie 15 cm, jeden glif okienny to 0,8 m², czyli całe okno razem z glifami zabiera 3,4 m² zamiast 1,8 m².

Pamiętaj jeszcze o jednym: drzwi do klatki schodowej od strony ulicy często są przeszklone do połowy. Malarskie partie skrzydeł liczą się osobno, a szyby nie. Rozdzielenie tych stref wymaga zdjęcia futryny lub precyzyjnego pomiaru listwy przyszybowej.

Ile farby na m2 ściany w klatce schodowej

Wydajność farby to parametr, który producenci podają w metrycznych jednostkach na litr przy jednokrotnym malowaniu gładkiej powierzchni. Klatka schodowa nie jest gładka i nie jest jednokrotna, dlatego wydajność realna spada nawet o 30 procent.

Farba lateksowa dobrej klasy kryje od 10 do 14 m² z litra. Przy ścianie klatkowej, która ma liczne narożniki, barierki i kamienne podstopnice, realna wydajność spada do 7-9 m² z litra. Farba akrylowa bywa nieco gęstsza i kryje około 8-10 m² z litra przy jednej warstwie, ale na klatce schodowej też schudnie o dwadzieścia procent.

Zasada dwóch warstw towarzyszy każdemu malowaniu, choć w nowych klatkach z dobrze zagruntowanym tynkiem wystarczy czasem jedna warstwa nawierzchniowa. W klatce użytkowanej, ze śladami dotyku na poręczach, zaciekami przy oknach i wybitymi narożnikami, dwie warstwy to absolutne minimum. Trzecia warstwa w miejscach najbardziej eksploatowanych, czyli przy wejściu i na pierwszym spoczniku, zwykle rekompensuje się mniejszą liczbą poprawek w kolejnych latach.

Wzór na zapotrzebowanie jest prosty: podziel metraż przez realną wydajność, pomnóż przez liczbę warstw i dodaj dziesięć procent zapasu. Dla 256 m² klatki, wydajności 8 m² z litra i dwóch warstw, daje to 64 litry, a po dodaniu zapasu 70,4 litra. Zaokrąglasz w górę do opakowań handlowych, co oznacza 18 puszek po 4 litry lub 12 po 5 litrów.

Gruntowanie to osobny koszt, którego nie wolno pomijać. Chłonny tynk w kamienicy wchłania pierwszą warstwę farby jak gąbka, zwiększając zużycie o 15-20 procent. Grunt akrylowy o wydajności 10 m² z litra kosztuje ułamek ceny farby nawierzchniowej, a oszczędza ją i poprawia krycie. Na 256 m² ścian potrzebujesz około 26 litrów gruntu, czyli sześć-siedem opakowań 5-litrowych.

Unikaj farb „z otwartej puszki" na stoisku marketu, nawet z dziesięcioprocentowym rabatem. Data ważności na spodzie pojemnika mówi wszystko o świeżości dyspersji. Farba przeterminowana żeluje, traci krycie i zasycha na ścianie smugami, których nie da się zretuszować.

Kiedy mnożnik przez 3,5 nie zadziała

Popularny wzór „razy 3,5" sprawdza się w pokojach o prostokątnym rzucie, standardowej wysokości 2,5-2,7 m i jednym oknie oraz jednych drzwiach. Klatka schodowa rzadko mieści się w tym schemacie, więc stosowanie uniwersalnego mnożnika prowadzi do grubych błędów.

Skosy pod schodami obniżają średnią wysokość ściany, ale zwiększają jej metraż przez ukośną geometrię. W klatce z zabudowanym biegem, gdzie przestrzeń pod stopniami zabudowano na schowek, ściana wewnętrzna ma powierzchnię porównywalną z rzutem poziomym, a ściana zewnętrzna liczy się od podłogi do sufitu spocznika. Przy takiej geometrii realny mnożnik spada do 2,8-3,2.

Antresole i klatki z wysokim stropem zmieniają reguły gry całkowicie. Klatka w kamienicy z 1900 roku, ze stropem 3,8 m, ma ściany boczne o powierzchni większej o 35 procent w porównaniu ze standardem. Mnożnik rośnie wtedy do 4,0-4,2, a przy dwóch spocznikach na kondygnację nawet do 4,5.

Łazienki przy klatce schodowej, popularne w starym budownictwie, mają ściany wyłożone płytkami do 2/3 wysokości. Farba pokrywa tylko pas gładki, więc mnożnik można obniżyć do 1,8-2,2. Pamiętaj jednak, że glazura wymaga malowania jedynie sufitu, co całkowicie zmienia kalkulację.

Przy klatce z balustradą z płaskowników stalowych mnożnik rośnie minimalnie, ale przy balustradzie ażurowej z tralek spada, bo większość metalu maluje się osobno. Włącz do kalkulacji zarówno powierzchnie stalowe, jak i drewniane, stosując przelicznik 1 m² balustrady = 0,4 m² ściany do malowania farbą dedykowaną.

Spoczniki i podstopnice, czyli o czym zapominają ekipy

Podstopnice i policzki schodów mają swoją fizykę, którą trzeba uwzględnić w kalkulacji. Każdy stopień wystawiony na ścieranie chroni się warstwą lakieru lub farby o podwyższonej odporności, co zmienia zużycie.

Podstopnica o wymiarach 1,2 m × 17 cm to 0,204 m². Przy biegach z 10 stopniami, na jednym boku masz 2,04 m² samej podstopnicy, a na całej klatce piętrowej z dwoma biegami ponad 4 m² dodatkowej powierzchni. Farba do podstopnic jest gęstsza, ma wydajność 6-8 m² z litra, więc na 4 m² potrzebujesz 0,5-0,7 litra na warstwę.

Stopnice właściwe, czyli płaszczyzny, po których się chodzi, rzadko maluje się farbą ścienną. Lakier poliuretanowy lub farba antypoślizgowa mają osobne parametry zużycia, ale właściciel klatki często zleca ekipie ich odnowienie przy okazji malowania ścian. Przy klatce z 20 stopniami o wymiarach 1,2 m × 28 cm, powierzchnia stopnic to 6,72 m² na piętrze, a farba do nich ma wydajność 5-6 m² z litra.

Spocznik, jako płaszczyzna podłogi między biegami, też wymaga odnowienia. Powierzchnia spocznika górnego (3 m × 1,2 m) to 3,6 m², farba do podłóg schodowych pochłania 0,6-0,7 litra na taki fragment. Na trzy kondygnacje to dodatkowe 6-7 litrów farby podłogowej, o czym większość kalkulacji w ogóle nie wspomina.

Farba, grunt i norma PN-EN 13300

Norma PN-EN 13300 dzieli farby ścienne na klasy od 1 do 5 pod względem odporności na szorowanie na mokro. Im wyższa klasa, tym lepsza trwałość, ale i wyższa cena. Na klatce schodowej klasa 3 to rozsądne minimum, klasa 2 daje pięć lat spokoju, klasa 1 sprawdza się w klatkach hotelowych i biurowych.

Farba klasy 1 wytrzymuje ponad 200 cykli szorowania, klasa 2 od 100 do 200, klasa 3 od 70 do 100. Na klatce osiedlowej, gdzie ściany dotykają tysiące dłoni rocznie, klasa 3 wytrzymuje trzy, maksymalnie cztery lata bez widocznych śladów. Klasa 2 to spokój na sześć-osiem lat, pod warunkiem że nie pomalujesz nią ścian tuż przy wejściu, gdzie plecaki i torby zaczepiają tynk.

Farba matowa (połysk poniżej 5 jednostek pod kątem 85 stopni) maskuje nierówności tynku, ale szybciej się brudzi, bo mikropory chłoną kurz. Farba półmatowa (5-10 jednostek) i satynowa (10-20 jednostek) są łatwiejsze w myciu, ale uwidaczniają krzywizny. Na klatce schodowej najlepiej sprawdza się farba matowa z możliwością szorowania, czyli klasa 2 w macie.

Gruntowanie pod farbą w klatce schodowej jest obowiązkowe, gdy tynk ma pylistą strukturę, łuszczy się przy dotyku lub wchłania wodę w ciągu kilku sekund. Prosty test polega na przelaniu kilku kropel wody na ścianę. Gdy woda wsiąka natychmiast, grunt redukuje chłonność o 60-70 procent i obniża zużycie farby nawierzchniowej o 20 procent.

Checklist przed zakupem farby

• Pomierz szerokość i długość każdego biegu w rzucie, zapisz oba wymiary osobno.
• Oblicz pole ścian bocznych każdego biegu jako długość biegu razy wysokość kondygnacji.
• Pomnoż przez dwa, jeśli bieg przylega do obu ścian szczytowych.
• Dodaj pole ściany pod schodami jako połowę iloczynu długości i wysokości biegu.
• Dodaj pola spoczników (długość obwodu razy wysokość).
• Dodaj pole balustrad i słupków, licząc każdy element osobno.
• Od pole każdego okna i drzwi wraz z glifami.
• Od pole podstopnic, stopnic i spoczników, jeśli malujesz je inną farbą.
• Podziel wynik przez realną wydajność farby na klatce (7-9 m²/l).
• Pomnóż przez liczbę warstw i dodaj 10 procent zapasu.
• Dolicz grunt w ilości 1 litr na 10 m² ściany.
• Zaokrąglij wynik do pełnych opakowań handlowych.

Najczęstsze błędy przy obmiarze klatki schodowej

Pomijanie ściany pod schodami to klasyk. Wydaje się, że schody zasłaniają ją całkowicie, ale w praktyce ściana biegnie od posadzki spocznika aż do pierwszego stopnia, a jej pole rośnie proporcjonalnie do wysokości. Przy boku o długości 4,5 m i wysokości 2,8 m ściana pod schodami ma 6,3 m², a po odjęciu pola zabudowy zostaje około 4 m², które trzeba pomalować.

Drugim błędem jest liczenie ścian dookoła spocznika jako jednego ciągłego prostokąta. Spocznik ma narożniki, które tworzą dodatkową powierzchnię w porównaniu z prostym mnożnikiem. Przy spoczniku 3 m × 1,2 m i wysokości 2,8 m, obwód to 8,4 m, pole ścian to 23,52 m², ale po odjęciu otworów drzwiowych do mieszkań faktyczna powierzchnia spada do 18-20 m².

Trzecim grzechem jest stosowanie mnożnika 3,5 z poradników o pokojach. Klatka ma zwykle więcej okien niż salon, drzwi wejściowe do mieszkań zajmują znaczną część ściany, a ściany boczne biegów są dłuższe niż obwód pokoju. W efekcie mnożnik 3,5 zaniża zapotrzebowanie o 15-20 procent, co widać przy ostatniej warstwie, gdy farba się kończy w połowie spocznika.

Czwartym błędem jest kupowanie farby z zapasem 30 procent, jak radzą fora internetowe. Taki zapas to wyrzucone pieniądze, bo farba po otwarciu ma termin przydatności do dwóch lat, a przy intensywnym użytkowaniu klatki ściany i tak wymagają odświeżenia wcześniej. Dziesięć procent zapasu wystarczy na poprawki i drugie malowanie tej samej warstwy, gdyby coś się „zważyło" przy narożnikach.

Piątym problemem jest pomijanie okien uchylnych, które mają inne pole przeszkleń i inne pole ram. Okno uchylne 1,2 m × 1,5 m w wariancie rozwierno-uchylnym ma ramę o powierzchni 0,9 m², a szyba 0,9 m². Przy dziesięciu oknach na klatce to różnica 9 m² powierzchni, którą pomalujesz lub ominiesz, zależnie od projektu.

Harmonogram prac i kolejność malowania

Malowanie klatki zaczyna się od sufitu spocznika górnego, bo krople spadające na świeżą ścianę to zmora każdego malarza. Po suficie schodzisz w dół, bieg po biegu, zostawiając najniższy odcinek na koniec, gdy brudne buty już nie wchodzą na mokrą farbę.

Każdy bieg maluje się w trzech etapach: najpierw ściany boczne, potem podstopnice, na końcu balustrada. Odstęp między warstwami wynika z karty technicznej farby, najczęściej 4-6 godzin dla lateksowej i 2-3 godziny dla akrylowej przy temperaturze 20 stopni Celsjusza. Niższa temperatura wydłuża czas dwukrotnie, wyższa skraca, ale poniżej 8 stopni farba nie wysycha prawidłowo.

Wentylacja klatki schodowej bywa wyzwaniem, bo wiele klatek nie ma otwieranych okien na każdym piętrze. Wentylator przenośny w dolnym oknie i uchylone drzwi wejściowe zapewniają ruch powietrza, który przyspiesza schnięcie i usuwa opary rozpuszczalników. Farba dyspersyjna nie wymaga intensywnej wentylacji, ale jej brak w pierwszych godzinach powoduje matowienie powierzchni i podnosi ryzyko przebarwień.

Kolejność malowania ma znaczenie przy wycenie, bo ruch ekipy po klatce generuje dodatkowe koszty. Rozstawienie drabin, zabezpieczenie podłóg folią, wyniesienie skrzynek pocztowych i przykręcenie osłon na czujki dymu to kilka godzin pracy, które wlicza się w cenę, ale zużywa farby nie więcej. Lepiej, gdy ta sama ekipa maluje klatkę od dołu do góry, niż gdy wraca trzykrotnie, bo za każdym razem zabezpiecza te same powierzchnie.

Kiedy warto zlecić obmiar specjaliście

Klatka w kamienicy z 1930 roku, z licznymi skosami, zabudowanymi wnękami i łukami, wymaga precyzyjnego obmiaru laserowego. Ręczna miarka zawodzi przy łukach i wykuszach, a samodzielne obliczanie pól wycinków koła zajmuje godziny. Inwestor, który budżetuje remont takiej klatki, powinien zaakceptować koszt obmiaru w granicach 400-800 zł, bo błąd w metrażu o 10 procent to 600-900 zł różnicy w samej farbie.

Klatka nowa, oddana do użytku w stanie deweloperskim, ma tynki gipsowe o niskiej chłonności. W takiej sytuacji realna wydajność farby rośnie do 10-12 m² z litra, a jedna warstwa nawierzchniowa często wystarcza. Kalkulacja oparta na deklaracjach producenta, bez weryfikacji chłonności podłoża, prowadzi do zakupu o 20-30 procent więcej farby niż potrzeba.

Wspólnoty mieszkaniowe, które organizują malowanie klatki co pięć-siedem lat, korzystają z obmiaru powykonawczego, czyli pomiaru po usunięciu warstw starej farby. Tynki w klatce użytkowanej przez kilkadziesiąt lat potrafią mieć od 3 do 8 mm starej powłoki, która zwiększa realną powierzchnię ściany o 5-10 procent. Ten skromny procent oznacza w praktyce 15-20 m² dodatkowej powierzchni na trzypiętrowej klatce.

Przy klatce z zabytkowymi sztukateriami lub z elementami drewnianymi (poręcze, listwy, podstopnice) malowanie wymaga demontażu listew i zabezpieczenia drewna taśmą. Czasochłonność tych prac rośnie o 30-40 procent w porównaniu z klatką bez zdobień, więc kalkulacja farby to dopiero połowa budżetu. Reszta to robocizna, która w klatce zabytkowej kosztuje 35-55 zł za m² ściany.

Sufit klatki schodowej, osobna pozycja w kalkulacji

Sufit klatki schodowej to od 12 do 18 procent łącznej powierzchni do malowania, w zależności od liczby spoczników i ich geometrii. Przy klatce trzypiętrowej z dwoma spocznikami na kondygnację, łączne pole sufitów to 20-30 m², a farba na sufit ma zawsze niższą wydajność niż na ścianie.

Sufit maluje się farbą matową o podwyższonej odporności na szorowanie, najczęściej w klasie 2 lub 3 wg PN-EN 13300. Wydajność takiej farby na sufitach klatki schodowej to 7-9 m² z litra, czyli o 2-3 m² mniej niż na ścianie. Powodem jest konieczność nakładania grubszej warstwy, bo sufit odbija światło i uwidacznia wszelkie nierówności, a krople farby spadają z wałka szybciej niż na pionowej powierzchni.

Farba lateksowa matowa sprawdza się lepiej niż akrylowa, bo daje jednorodną, gładką powierzchnię bez efektu „skórki pomarańczy". Jej cena jest wyższa o 30-40 procent, ale na klatce schodowej, gdzie sufit jest narażony na zacieki z górnych kondygnacji, warto dopłacić. Akrylowa farba matowa na sufit klatki wymaga dwóch albo trzech warstw, by uzyskać jednolite krycie, a lateksowa zamyka się w dwóch warstwach.

Kalkulacja sufitu: na 30 m² powierzchni, przy wydajności 8 m² z litra i dwóch warstwach, potrzebujesz 7,5 litra farby. Dodaj dziesięć procent zapasu i zaokrąglij do pełnego opakowania, czyli 9 litrów, co oznacza dwie puszki po 5 litrów. Osobna pozycja w kosztorysie to 150-280 zł za sam sufit.

Pytania, które padają przy obmiarze

Czy gruntowanie wchodzi w metraż powierzchni do malowania? Nie, grunt zabezpiecza podłoże, ale jego zużycie liczy się osobno, na podstawie własnej wydajności. Grunt akrylowy o wydajności 10 m² z litra obniża zużycie farby nawierzchniowej, ale sam farbą nie jest.

Jak zmierzyć ścianę z barierką ażurową? Policz pole prostokąta o wymiarach barierki, a następnie pomnóż przez 0,4, co uwzględnia przerwy między tralkami. Farba pokrywa tralki i słupki, ale tło za nimi pozostaje odsłonięte, więc realna powierzchnia to około 40 procent obrysu.

Czy klatka ogrzewana i nieogrzewana różni się w obmiarze? Tak, w klatce nieogrzewanej farba schnie wolniej, a zimne mury kondensują wilgoć, co obniża przyczepność. Realna wydajność farby spada o 10-15 procent, bo trzeba nakładać grubszą warstwę dla uzyskania krycia. W klatce ogrzewanej proces jest bardziej przewidywalny, a zużycie zgodne z kartą techniczną.

Co z rurami, kablami i puszkami elektrycznymi? Listwy przypodłogowe, rury centralnego ogrzewania i kanały wentylacyjne zwiększają powierzchnię ściany o 5-8 procent. Puszki elektryczne i gniazda odlicza się od powierzchni ściany, ale ich krawędzie trzeba domalować pędzlem, co wlicza się w robociźnie, a nie w metraż.

Jak rozliczyć się ze wspólnotą, gdy klatka ma nietypowy kształt? Najprostsza metoda to podział kosztów proporcjonalnie do metrażu ścian przynależnych do poszczególnych mieszkań. Piętro z antresolą płaci więcej, parter mniej, a klatka piętrowa dzieli się na pół między właścicieli kondygnacji. Kosztorys opracowany w arkuszu kalkulacyjnym, z widocznymi pozycjami, ucina dyskusje przy rozliczeniu.

Precyzyjne obliczenie powierzchni ścian klatki schodowej wymaga podziału na biegi, spoczniki, ściany pod schodami, balustrady i słupki, z rzetelnym odjęciem okien, drzwi i glifów. Wzór na realną wydajność farby uwzględnia współczynnik 0,7-0,8 deklarowanej wydajności, dwie warstwy oraz dziesięcioprocentowy zapas. Klatka w bloku z wielkiej płyty, trzypiętrowa, potrzebuje 70-80 litrów farby nawierzchniowej i 25-30 litrów gruntu, klatka w kamienicy z antresolą odpowiednio 60-65 litrów farby i 20-25 litrów gruntu. Pominięcie którejkolwiek pozycji, od podstopnic po glify, przekłada się na błąd rzędu 10-15 procent, czyli kilka tysięcy złotych przy dzisiejszych cenach farb.

Farba na klatkę schodową to inwestycja na pięć-osiem lat, więc wybór produktu z klasy 2 wg PN-EN 13300, z gruntowaniem akrylowym i dwoma warstwami nawierzchniowymi, zwraca się w postaci mniejszej liczby poprawek i dłuższych odstępów między remontami. Oszczędzanie na farbie oznacza malowanie dwa razy częściej, co w cyklu dwudziestu lat niweluje początkową różnicę i zabiera czas, którego nie wliczysz do budżetu.

Źródła: PN-EN 13300:2002 „Farby i lakiery. Farby wodne i systemy powłokowe do wewnętrznych ścian i sufitów. Klasyfikacja", Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. z późn. zm.), karty techniczne producentów farb dyspersyjnych dostępne na ich stronach internetowych, dane GUS dotyczące średniej powierzchni mieszkań w Polsce 2023, normy zużycia farb publikowane w katalogach producentów chemii budowlanej.